Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Aldanmak!

Aldanmak!
Umduğunu bulamamak, bir şeye değerinden fazla ücret ödemek ise!

His ve duygularımız adına, hangi şeyde umduğumuzu bulabiliyor,

Kan akmazsa açmaz güller,
Şakımaz dertli bülbüller,
Cennetlik olamaz erler.
Daha çok kanlar akacak.

Aksın bu garibin kanı,

Sözünü söylemeden, sonunu düşünürsen,
Kalp kırıp, gönül yıkıp, sonra üzülmezsin sen.

Dikkatli ol dilini, kullanırken her zaman,
Öyle yara açar ki, kapanması çok yaman.

Evet, gidişin bütün gidenler gibi!
Ama benim ardından bakışım!
Kaybolduğun ufukta dalışım.
Hasretle bekleyişim.

Her işin başı DOĞRULUKTUR!

Doğruluk, yaptığının, düşündüğünün, doğruluğuna inanmak ve doğru bir niyet ile işe ve söze başlamaktır.

Bina yapılırken, önce sağlam bir temel lazım.

Adalet!
Hakkın hâkimiyetine zemin ve imkân hazırlamakla,
beraber zalime haddini bildirip,
Mazlumu zulümden kurtarıp emin kılmaktır.

Zulüm!

Yaptığı İbadet ve hayırlı işlerin çokluğundan dolayı
pişmanlık duyup halinden şikayet eden bir insan!

İnsan onuruna yakışmayan
haramlarla dolu yaşantısından gerçek manada memnun olan,
iftihar eden günahkâr, ahlaksız bir kimsenin olabileceğine inanmıyorum.

Hadiseler ve olayların akış seyri takip edildiğinde,
ne kaderin inkârına imkân var,
ne de ihtiyarın (iradenin) olmadığına bir delil.

Her ikisinin de varlığı izah ve ispat edilemese de,
inkâr edilemeyecek bir katiyette ortadadır.

Bu fani dünyanın işleri çok zor,
Bitiren varmı ki, bir bilene sor.
Gönüllerde yanan ateşten bir kor.
Her kesi aldatır, bu yalan dünya.

Hırs haset kör eder mana gözünü,

Gülün fıtratında olmasaydı yaralamak.
Ne gerek vardı bunca dikene.

Bülbülün kaderinde olmasaydı yara almak,
Dikenli gülden bülbüle ne.