Naylon Çiçekler... Şiiri - Teoman Bozkurt

NAYLON ÇİÇEKLER

Naylon çiçekler biriktirdim,
Gerçeklerini sen soldurdun.

Her gün bir demet çiçek topladım senin için,
Aşk bahçesinden, sen kokan...
Bir demet yaptım umutlarıma.
O çiçekleri suladım
Sevdaya dair sözlerle.

Her birine seninle yaşayacağım
Hayallerin ismini verdim.
Aralarına papatyalar ekledim;
Her yaprağı beni “seviyor” sözcüğüne çıkardı.

Sonra şiirler yazdım
Topladığım her bir demete.
Öyküler okudum,
Bir peri masalı gibi olacak
Düşlerimiz diye.

Her gün bir demet çiçek topladım,
İçine kan kırmızı tomurcuk güller ekledim;
Umutlarım ellerinde açsın diye.

Beyaz lalelerden koydum,
Gelinliği andıran...
Sonra zambaklardan taç yaptım saçlarına.
Orkidelerden bir demet yaptım,
Gelin çiçeğin olsun diye.

Her biriyle konuştum;
Dikenleri bana batsın,
Kokusu seni sarsın diye.

Her gün bir demet çiçek topladım
Umut bahçemden.
Topladığım çiçeklerin
Tekrar yeşermesini bekledim.

Sen hayallerimi süsleyen peri,
Çiçeklerimin büyüsü oldun gönül bahçemde.
Hiç umutsuzluk tohumları ekmedim,
Ama sen çiçeklerimi gözyaşlarımla sulattın.

Papatyaların boynu bükük kaldı,
Her bir yaprağına “sevmiyorum” dedin.
Kan kırmızı tomurcuk güller açmaz oldu,
Soldurdun...

Sen sarı karanfiller ve gelincikler ektin sevda bahçeme.
Şiirlerin ayrılık türküsü söyledi,
Umutları yıkan...

Kabuslara çevirdin sevda hikâyelerini,
“Neden seviyorum?” yalanlarınla hayallerimi çaldın.

Üç günlük sevda mıydı
Senin sevgi dediğin?
Sevda bahçemden ne istedin?

Bu muydu sevdaya dair verdiğin sözler?

Bahçemde çiçekler kurudu,
Artık hiçbiri açmaz oldu.
Artık ekmem gönül bahçeme çiçekler,
Çünkü ümitlerim de soldu.

Artık başkasının sevdasını anlatan
Naylon çiçekler koyuyorum vazoma;
Hiç solmayan...

Onların şiirlerini dinliyorum,
Gerçek olmayan sevdaların dizelerinde.
Hikâyeleri yapmacık,
Sözleri sahte...
Ümit desen, çoktan kurudu.

Naylon çiçekler biriktirdim,
Gerçeklerini sen soldurdun.