Minik Serçem... Şiiri - Teoman Bozkurt

MİNİK SERÇEM
(Kızıma)
Bir minik serçe geldi yuvama,
Koklayıp öpsem de doyamam ona.
Bir minik serçe geldi yuvama,
İsmini de koydum huzur bahçeme.
Huzuru buldum sarılınca boynuma,
Beni en iyi anlayan o huzur bahçem.
Büyüyüp uçsa da hayatın yollarına,
Hiç unutmaz beni o minik serçem.
Ufak ufak adımlar atıp büyüdü sonra,
Kanatlanıp uçtu, daldı hayata.
Bana hayatın anlamını yükledi,
Her sarılışında boynuma.
O minik serçe canımdan bir parça,
Ruhumun varlığı, ömrümde bir gonca.
Gözlerimin içine bakıp anlar hep beni,
Söylemesem de duyar içimdeki sesi.
Üzülsem de varlığı neşe saçar yuvama,
Ondan ayrı kalmak huzurumu yorar.
Ama bilirim, uzakta da olsan,
Kalbim hep seninle yaşar.
Sen benim minik serçemsin,
Varlığın yaşatır beni.
Mesafeler ne kadar uzak olursa olsun,
Bir babanın sevgisi ulaşır sana.
Kıbrıs’ın gökyüzüne her baktığında,
Bil ki aynı gökyüzüne bakıyorum ben de.
Ve ne zaman özlersen yuvanı,
Kalbimdeki yerin hep aynı yerde.
Teoman Bozkurt