Dedi: 'Çık dışarı, gezelim biraz.'
Bekle dedim geliyorum, yazdım mesaj.
Yitip giden günlere, acıdım.
Hemen giydim üstümü, ortama atıldım.
Gördü beni uzaktan, çok heyacanlandım.
Etrafı kolaçan ettik, ben çok az konuştum.
İnsanların olduğu yerlerde durmadık, hep kaçıştık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta