Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Biliyorum güneş doğudan doğar ve batıdan batar.
Güneşin anatomik yapısı çekirdekte oluşum magmada doğuş ve bir yanar dağdan fışkırış.
Biz köyden göçle yer göçmüş magmaya düşmüştük.
Toplumsal magmaya.
Yerin içindeydik göçtüğümüz şehirde.
O köyde açık ama puslu havada gördüğümüz ufuk atlası burada denizdi.

Gövde, hep önde.
Hep kafanın ettikleri.
Şekillendiren.
Canlı ney bilmiyorum.
Madde ne değil düşünemiyorum.
Şiirde bilmiyorum.

köyde, evde, balkonda oturmuş
karşı kayalık tepenin
bir karaltısına bakıyorum
erinmeyip
gözümden aşağı inip
gözümden yukarı çıkıp

Kaç kat gökyüzü var
Hava ağaçların altı dulda
Suyun altı dip
Toprağın altı ateş
Hepsi evde bir çatının altında
İnsanda

Gözlerin var ya gözlerin
Koymaz beni yanına çağırmaz beni
Bir dünya ordusuyla bakar
Kovar beni yanından uzaklaştırır
O kadar erotik bakar ki o gözler
Ne ara uzanır yılan gibi bu gövden

Tavuklar gurk olur.
İnsanlar grup kurar.
Maddenin içinde kuantum boşluğu.
Toplumun içinde grup boşluğu.
Temeli aile.
Çatısı toplum yolu millet meydanı halk.

Gülmek

Bugün beni düşündürdü
İnsanlar gülerde hayvanlar gülmez mi?
Belki de hayvanlar güler
İnsanlarda güler

Güneş yerde Gülşen, aramızda neşe.
Ben senle şen, sevgi paylaşan, sevinçli.
Gül açar, gece çiçekler yıldız saçar.
Güneş doğar bir bahçe gülüşün dolar.

Bahçede gördüm pazarda buldum seni.

Günaydın

Günaydın
Sana da günaydın
Güneş değdikçe dağa taşa toprağa
Ve de suya

Gün bitti
Gece yıldızlara doğdu
Tüm alemlere
Bir gülücük tek bir mesaj
Oysa bir yıldızın
Gölgesi güneşle yankılanınca