Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Anamızdan doğarız çıplak
Giysilerimiz çıkar bizden
Korkularımızı giyinir
Korkularımıza sığınırız
Özgürlük yalın ayak gezer
Para etmez delilik eder

Gökyüzü
Yüzümü gömdüğüm mahpusluk
Bakar durum sana
Işık yağarsın ömrüme
Şapka takarım başıma kıskanma
Bulutlanıp ta şimşek çaktırma

Zaman öğle
Öğle bir göl ki gölgeler içinde yeşil
Gökyüzü altında mavi
Evli bir kadın

Evi var

Kitaplarda ölmek,
Yaşarken kitaplara gömülmek.
Ölünce kitaplarda yaşamak.
Öğle bir yerde saklanmak ki
Her kes varınca şaşırsın
Ünlü olmak böyle

Gönül Köşküm

İçimdeki nesne özüm
Tüm dokunuşlarım özüme dair
Gönül gözüme dair
Sonsuz boşluk sonlu bir dokunuş

Gördüğüm kadarıyla
Eşyalarımız hayvanlaşmış
Elektronik eşyalarımızdan bahsetmiyorum
Boş zaman etkinliğimiz
Başta kitap ve kitaba dair her şey
Tabiki cep telefonumuz

Virüs niçin görünmez? Çünkü gelecek görünmez.
Peki, geçmiş görünür mü?
Gördüğümüz cisimler ve canlı varlıklar hep geçmişin bütünsel bir görüntüsüdür.
An bir nicelik çarpışmasıdır ki zamanla nitelik nicelik kazanır.
Geçmiş yanar, kaynar ve de çürür gelecek tüter, buharlaşır ve türer.
İşte yeni bir virüs türedi. Gelecek zamansal vurdu.

Barışın içinde uzakta bir savaş hayatın ta içinde şimdi.
Bir adamın içinde iyi bir adamın.
Canını vermeye hazır mecali yok kötülüğe.
Çok insan ölecek ama haberi yok!
Neden bu kadar iyi ki!
İyiliğine yetişemeyen çok süreç diyoruz, sürdürülebirlik karında.

Güneş battı ortalık karardı.
Lamba yandı.
İşte akvaryumda bir balık gibiyim.
Lamba söndü.
Yatağa girdim yavaş yavaş denizlere açıldım.
Gözlerim kapalı baksam karanlık.

Gövdeler içinde doğdum sularda yıkandım.
Ellerden dökülen sularda gövdelerden aşağı.
Sesler duydum yavaş dokunuşlarla büyük bakışlarla.
Sonra gövdeler içinde bir gonca gül gibi yetiştim.

Dalımdan kendim koptum hafif ılık rüzgârlarla.