Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

MADALYONUN ÖTEKİ YÜZÜ

Bir yoldur yaşam
Kimine uzun, kimine kısa
Kimine dikenli, çakıllı, taşlı
Kimine asfalt ya da patika

MADEMKİ GİTMEYE KARAR VERMİŞSİN

Madem ki gitmeye karar vermişsin
Kalbime bir tutam umut ek de git
Dönemem bir daha, son söz demişsin
Kalbime bir tutam umut ek de git...

Boğazımda koca bir kördüğüm
Dudaklarımda mührüm
Yüreğimde dağ dağ olmuş hüzünler
Aramızda köprüsüz nehirler

Gözlerin aklım alır, gönlümde pervaneler
Aşkını beste yaptım, yokluğun yürek deler
Ardımda kaldı yıllar, har dolu viraneler
Yeter çektiğim çile, sabırlar tükeniyor.

KÖRDÜĞÜM
Bestekar Fehmi ALTUNAY Hocama teşekkürlerimle...

Gözlerin aklım alır, gönlümde pervaneler
Aşkını beste yaptım, yokluğun yürek deler
Ardımda kaldı yıllar, yanıyor viraneler

SAHİPSİZ BAHÇELERDEN ÇİÇEKLER DERDİ GÖNÜL

…

Sahipsiz bahçelerden çiçekler derdi gönül
Toplayıp yıldızları yoluna serdi gönül

KÖYÜN YOLLARI TAŞLI

Köyün yolları taşlı
Geliyor kalem kaşlı
Ne edalı salınır
Yemenisi nakışlı

Saatin sarkacı salınıp
Vakit gece yarısını geçince
Gümüşlenir iğde yaprakları
Yıldız tozları dökülür vadiye
Emzirir sesimdeki hüznü gece…

KÖZ EYLEDİN

Beni benden aldı aşkın
Bakma bana öyle şaşkın
İçimdeki volkan taşkın
Yıktın yaktın köz eyledin…

KÜL GİBİ

Yüreğim fırtınada çırpınan bir yavru martı
Ey düş yangınlarımı harlayan rüzgâr
Bırak beni, var gir sevgiliye
Es daha da deli deli