Seninle bir kırlangıç olsak
Kanat çırparken aynı göğe
Bir düşmez olsak yere
Bir ölüm olsak iki kişilik
Ne korkunç ne güzel
Bahar gelir bahçelere gönüllere
Kalbimin baharı senin yeşil gözlerin
Bir buse sıcaklığında bakışına sevdalı
Kalbimin baharı senin yeşil gözlerin
Yıldızlar dökülür tel tel saçlarından
Seni sevmeyi
Hiçbir mevsime bağlamadım
Ne zaman sen içimden geçsen
Kalbim bir bahara kapı aralıyor
Gözlerimde yeşilleniyor Dünya
Seni sevmek
Yağmuru dinlemek gibi bir şey
Damla damla birikmek
Sonra coşmak gibi bir şey
Seni sevmek
Bu gece gözlerine sığındım sevgilim
Yeşiline sırtımı verdim
En gölgesinden
Bir çınar serinliği çektim
Görünen en ücra yerime kadar
Kirpiklerini hep açık tuttum
Öyle bir sensizliğin içine düştüm
Aynadaki yüz benim miydi tanıyamadım
Ne yanaklarımda gamzem
Ne sevinçlerim de bahar kalmış
Sensiz ve mevsimsiz zamanların
Akşamüstülerindeyim
Her şeyin fazlası zarar
Şiirin bile
Sen gideli
Üstüme sessizlik yağıyor
Bir de sensizlik dinliyorum
Yağmur yağıyor camlarda izin
Silmiyorum, kalsın
Bir damla düşüyor elime
Avucumda eriyor, tıpkı senin gibi
Yağmur dinmiyor, ben ıslanıyorum
Şemsiyemi açmıyorum, belki gelirsin
Sen yanımdayken
Ölüm yanıma yaklaşamaz
Sen yanımdayken
Korkularım geri çekilir
Sen yanımdayken
Yaşamak bile güzelleşir.
İki ayrı begonvil gibi girdin ömrüme
Birisi mor renkli akşam vakti
Öbürü benim gözlerimde öksüz
Solgun pembeni usulca akıttın yüreğime
Sevmek dediğin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!