Sana bir şey diyeyim mi dede?
Zaman dediğin,
Bir saklambaç oyunu evin odalarında
Sen hep ebe olurdun
Gözleri kapalı sayarken
Biz çoktan saklandık
Dağlara vuruyor akşamın rengi
Bir yaprak düşüyor dalından
Sessizliğin tam göbeğinde
Seni düşünüyorum sevgili
Karlar erir mi hiç bu mevsimde
Yüreğimdeki donmuş zamanı kim ısıtır...
Bir gülüşün yeter dünyamı değiştirmeye..
Sen geçince bahar gelir caddelere...
Kalbimin en güzel şarkısı...
Sen geçince bahar gelir caddelere
Bir yalnızlık çöktü
koyu karanlık akşamlardan
ve bir efkar, dağıtamadığım...
bak gömlek yakası açık
kravat bir tarafta
Yıldızların aydınlığı vururken gözlerime, gecenin karanlığında,
Ay bile yalnız yakamozken sevdalı, sıcak yüreklere...
Ve sen, bir meltem misali dolanıp durma kalbimde
Ki her nefesimde yeni bir bahar savrulur rüzgara.
Zaman bir kum saatidir, usul usul akan
Şehrin damarlarına sızıyor gece
Küfürler büyüyor bir sokağın karanlığında
Kim bilir hangi kattan dökülüyor
Ayak seslerinin körkütük sarhoşluğu
Rüzgarın yonttuğu kadınlar geçiyor ağır aksak
- Cebeli İNAN'a -
Uzakları yakın eden güzel insanlar tanıdım.
Diyarını, tanıtan dostlarım oldu.
Çocuklar gördüm...
Sen geldin
çiçek açtı yalnızlığım
renkler döküldü üstüme
umut yeşerdi içimde
mayıs mıydın sen?
Yoksa
Bir sabah aydınlığı gibi gelirsin
Sessizce, hiç haber vermeden
Gece yarısı pencereden süzülen
Ay ışığı misali
Düşersin içime güzelim
(Ahmet Telli'nin ardından...)
Sen gittin
Bir bad-ı saba gibi
Gülüşünü de götürdün
Türkülerini de...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!