20-12-1962 - Hala Yaşamaya Çalışıyor
Uzun bir koridor,kapıları kilitli,
Camların pek çoğu yok,pencereler demirli,
Belki soğuk belki zor; Çoğuna hücre belki,
İster inan ister inanma,Ben hücremde mutluyum.
Diniyor dışarıda,beni bekleyen sıkıntılar,
Her birisi uzakta,Beni benden alanlar,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta