Sebepsiz boş yere yâşarken
Tutuverir elinden koşarken
En iyisi bumu hayat dedirten
Açı verir çiçekler sen gülerken
NiçiN yaşıyorum ben,derken
Bir ışık olur
Karanlık köşelerde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta