Mutluluğu. Mandalladım Şiiri - Yılmaz Ti ...

Mutluluğu mandalladım gönül telime, rüzgârda uçuşan çamaşırlar gibi...
Güneşe hasret...
Turuncu renklere bulanmış hâliyle.
Uzaktaymışsın, bana ne!
Sıcacık bakışlarını hissederim, gözlerini kapatsan bile.
Kaç bilinmemiş ırmaklar getirir bana kokunu senin.
Hangi gül sularıyla yıkandı o kutsal tenin?
Koklasam doyasıya, bir buse koysam saçlarının teline...
Hacer-ül esved gibi dokunsam tenine.
Ruh-ı mücerret gibi sarılsam beline.
Kurban olsam gözlerindeki hüzüne.
Kıblegâhım olsan uzaktan olsa da.
Dönsem yüzümü, sürsem toprağına...
Günahlarımı, sevaplarımı koysam mizana, diz çöksem önüne.
Hayaller gerçek olur mu?
Hangi taşlar oturur yerine?
Hangi mihenk taşını atsam görmediğim hedefime?
Sen bana erken bir kır çiçeği, ben sana geçmiş banliyö treni.
Hangi istasyonlarda duraklasam, hangi günahlarımı aklasam?
Nedametim yok ki saklasam?
Gecekondu sıcaklığında sözlerim.
Her köşe başında gölgeni gözlerim.
Aniden çıkıp gelir mi İspanyol paça hayallerim?
Sürpriz yapar mı kruvaze ideallerim?
Nasıl yapsak ki, nasıl etsek?
Neyle çarpıp kaça bölsek?
Sevsek güvercinin kanatlarında.
Uçsak uçurtmaların kuyruklarında.
Takılıp kalır mıyız elektrik tellerine?
Düşer miyiz ellerin diline?
Tutunsak rüzgârın saçlarına, kopup bırakır mı bizi ayağımızdaki prangalar?
Kim yapar hakkımızda gıybet, bu aşk kimi ne kadar ırgalar...
Madem şişirdik yelkenlerimizi, almalıyız çapaları yukarı.
Kurtulmalıyız şeylerimizden.
Ne kadar çok seviyorsak o kadar kölesiyiz metanın.
Kırmalıyız tüm zincirleri, hangi anahtar açar kilitleri?
Pas tutmuş yürekleri
hangi kimya parlatır,
hangi duygu taşlaşmış gururları ağlatır?
Varsın uymasın hâllerimiz.
Varsın muhtaç olsun lügate dillerimiz.
Sen oradasın ya, biliyorum.
Tüm dünyayı siliyorum.
Her havalanan serçenin kanadında...
Bir kırık umut...
koskoca bir yürek gönderiyorum.

Yılmaz Tizgöl
21.08.2021