Şu bedenin yapısını
Yapan belli yıkan belli.
Açar kapar kapısını,
Giren belli, çıkan belli
Değirmen gibi dişler,
Pürtelaş içinde bütün insanlar,
Bayramın sevinci bu olsa gerek.
Bende anlayış kıt, kim nasıl anlar,
Bir bileni bulup sorulsa gerek.
Tarafsız gözlemle edince nazar,
Yine bir bayram geldi/ Diyerek sevinemem.
Nefsim boşuna yeldi/ İverek sevinemem.
Katledilir yüz binler,Kan dökülür, can inler,
Yeni üst baş potinler/ Giyerek sevinemem.
İnsana isnatla, asıl basiret,
Fark ile farkları görebilmektir,
Bu kavram içinde, gerçek fazilet,
Farkları cem edip örebilmektir.
İlk baştan alâka kurup gayetle,
Mülke köle olup, dünyaya tapmak,
Özgürlük sanılan, asıl esaret.
El âleme değil, nefsine çatmak,
Onu alt etmektir, asıl cesaret.
Tahkiki olmayan, taklitte nedir?
Tevhitle yâr olununca,
Benliğine cevret başlar.
Mülk sahibi bulununca,
Her varını devret başlar,
Hayallerden kurtulmaya,
Alevi olmaya, âli gerekli,
Bil ki senden olmaz, Ali’m alevi.
Hani nerelerde, haydar yürekli?
Meğer mert bildiğim, korkak bedevi.
Bizden yıllar önce, geçti siyaset,
Allah; Zat’ı, sıfatı, fiilleri kaplayan,
Yarattığı her şeyi, kendisinde toplayan.
Bu ismin özelliği, pek büyük ve yücedir,
Anlayış ve akılla, müşahede nicedir?
Umur görmemişin, anlayışından,
Empati denilen, irfan beklenmez.
Aklının yaşamı kavrayışından,
Fikir üretecek, izan beklenmez.
Gördüğü kadardır onun dünyası,
Oku canlı Kur-anı,
Ezberleme, öz belle.
Duymak gönül nişanı,
Kulağını göz belle.
Karıncayken devlenme,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!