Ufuktan batarken akşam güneşi,
Beni koynunuza alın be dağlar.
Ayla yıldızlarla yapın söyleşi,
Gönlümce havalar çalın be dağlar.
Yanarsam çıkayım doruklarına,
Kader ipliğini, takmış şişlere,
Düzlerim eğrilir, tor dalga dalga,
Aklım ermez oldu, olan işlere,
Mikroplar, virüsler, çor dalga dalga.
Beynimi kemiren, en girift şeyler,
Dârr; maksada uymayan şeyle, zarar verendir,
Dilediği kimseyi, başarısız edendir.
Zararlı yaratılmasa, faydalı bilinmezdi,
Ve Âdemoğulları, imtihan edilmezdi.
Malumların çokluğu, kendinin birliğini,
Ahadiyet nefsinin, Zatında dirliğini.
El-Âlimle bildiren, bizzat kendi bilendir.
El-Allâm oluşuyla, gayba bile ilendir,
Celâlini gaybiden ortaya çıkartarak,
Ariflere tesirle, fenadan kurtararak,
Sevenlerini ise, Cemâl sıfatı ile
İhyasıyla birlikte, layık eden ödüle.
Dağa taşa uçan kuşa,
Sorsam elif elif diye.
Her varımı koşa koşa,
Versem elif elif diye.
Ha sevgilim anlasana.
Bedeni arzuların adı şehvet, aşk değil.
Âşığın aklı olmaz, o gönül insanıdır.
İç içe giriftardır, âşıkta sev’le, sevil,
Aşk Allah’ın lütfüdür, ikramı, ihsanıdır.
Aşk işi maşukuna, gönül veren erindir,
Bu ne ulvi duygudur, gönlünde ki cömertlik,
Her varını aşkıyla, sevgiliye infak'ta
Bedeninden ruhundan, candan gelirken mertlik,
Nuru doğmaya yakın, günden evvel şafak ta.
Onunla ısınıyor, ıssız tenha köşeler,
AŞKIM
Aşk denilen ipe sapa,
Bağlanmaz ki bağlayayım.
Musluk gibi aç ve kapa,
Çağlanmaz ki çağlayayım.
Dost olunca her zerre,
Gönlümün efkârına.
Kapılmışım bir kere,
Aşkının rüzgârına.
Kanat takmış ellerin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!