Havalar sisli yine, sigaram donuk,
İçimdeki ben varya bende bir konuk,
Sesim vurmaz olur karşı kıyıya,
Bilmem kaç gün sürer bu inatçı yolculuk.
Seni dilemiştim yar, herşeyden fazla,
Titreyen dizlerim de,
Taşımıyor zamanı,
Zamanlı zamansız bir isyan.
Beline kadar sarkmış,
Taşmış gönlümün camlarından.
Aklıma Gelirmiydi hiç
Başa gelmeden böyle,
Yeniden Karşılaşmak senle,
Hem de böyle şekilde.
Mucizelere inanıyorum artık,
Bu gece Dönmek için çok güzel,
Hafif yağmur, hafif rüzgar,
Hafif de umut var hala.
Deniz sütliman,
Deniz Bizim,
Bu ikimizin,
Kayıp bir şehir var içimde,
İçime kayıp yok Olmak istiyorum BEN DE,
Çünkü yaklaşınca kaçan ufka inat,
Daha hızlı akıyorsun BENDE.
Kaçmak için çıkış yok,
Gerek yokki BENDE,
Ne desen kar etmez,
Bilirim........
Öyleyse susacağız karşılıklı,
Geleceği inkar ederek.
Geçmişi hatırlayıp,
Birlikte doldurduğumuz,
Tüm kelimelerimi bitirdin,
Şimdi herşey sus vakti,
Şimdi herşey süs.
Hayat kapılarını çarpıp çıktı,
Hayatım kendisiyle küs.
Şimdi herşey hiçbiryerde,
Şubat,
Salı,
Gece,
İstanbul;
Ve Yalnızlığım.
Hayatta otuzdördüncü senesi,
Gece Tükeniyor,
Gece gibi bir Yılda,
Oysa ne kadar umutlu başladık,
Ne kadar çoktu hayallerimiz.
Bu yıl diyorduk,
Herşey çok güzel olacak,
Öyle geceler olur ki bende,
Umudun perdesi ardına kadar açık,
Bir hayal aleminden kıyı ve köşe
Tüm renk cümbüşüyle sana boyanık.
Bir saat sürmez belki,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!