Mustafa Ceylan Şiirleri - Şair Mustafa C ...

Gönül atı aşk dağına
Çıkar dedim, çıkmadı mı?
Dostlar bir gün dudağına
Bakar dedim, bakmadı mı?

Dağ omzuna alır güneş,

* Ne yapardım bilmiyorum? !
• Sen olmasaydın?

Seni içiyorum seni
Gül kokan nefesini
İpeksi tenini, yosun gözlerini

Yerim bir koltuğun üç minderi kadarsa
Niçin başıma yıkılır koskoca dünya?
Cismim bu kadar, ismim sıfırsa
Unutulacaksam bana ne
Geceden, doğan günden
Ve bana ne bildiğimden, gördüğümden!

Kış gecesi soğuğu gönül dalında rüzgâr
Kar yağıyor başıma delirdim yollardayım.
Biliyorum kabrime uzanan yol kısalmış
Dardayım be Gülşen'im, seni aramaktayım.

Zamanı parçalayan zaman çıktı dışarı

Güneş bakışlı çocuk, emerken ışıkları
Neyi beklersin neyi,sisler içinde başın?
Düşleme gerçekleri, düşleri gerçekleştir
Unutma ki yiğidim, tarihle eşit yaşın...
...Senindi, Sinan Sinan, kubbe kubbe her sanat,
...Ve senindi Viyana önünde eşinen at...

-I-
Homur homur uyurken dev, göz kapaklarının altında,
Kında bir kılıç çıktı ortaya denenir Ortadoğuda
Doğuda, doğunun en doğusunda değil bu
Şu yanıbaşımızda hemen…

Kandil akşamına ermeden daha
Vurdum bir yıldızla ben seni vurdum
Sesinden belliydi ah ile vah’ ın
Duydum da göklere dilek savurdum

İçin ağlıyordu “iy’olmuş” derken

ab
eb
ib
ıb
ob
öb

-I-
Şiirin boynunda ipekten kındap
Sarkmış kuyulardan, düşmüş sonsuza
İrfan bahçesine girmeyen sincap
Mısralar döşerken alevden buza
Zıplayıp duruyor, bozulur hiza…

Çapraz çizgiler attım yüreğime
Ne sevebilir, ne de sevilir artık
Müjde! Müjde diyorum sana
Bayramın olsun...

Oysa bu yürek var ya bende