Sağnak yağışlarımın ardından
açan güneşle çıkıyorsun,
Sarıp çevreliyorsun.
Görüyorum,
Sende her renk var...
Ama ulaşılamıyorsun
uzaklardasın şimdi...
son çektiğim resmin elimde
gidişin değil beni üzen
ne de dönüşün sevindiren
bilmiyorum gittiğin yer,
çok mu özel?
Küçük ama hayalleri büyük bir şehirde yaşıyordum ben
gülmek bir başka güzeldi seninle bu şehirde
sokaklarında yırtık paltolu dilenci çocukların,
muhtaç bakışlarını saymazsak eğer.
Hafta sonları güvercinler buğday avına çıkarlardı
Ne zaman bir kağıda,
Hayallerimi yazmaya başlasam...
Önce silgim çalındı, sonra kalemim
Sanki hadi yaz... şimdi görelim
Dercesine bağlandı elim kolum
Düşüncelerimdi tek umudum
İyi bir ailen yoksa, yalnızsın
En iyi dostların uzaklardaysa,
Sana yol açan arkadaşların,
Yoksa... yalnızsın.
Çok iyi mevkilerde tanıdıkların yoksa, kimseyle çıkar ilişki kurmuyorsan, yalnızsın.
Çok lüks bir hayatın da yoksa,
Tam bir adım atarsın,
o geri çekilir...
o bir adım atar,
sen geri çekilirsin...
attım yuttum oyunu mudur ki aşk?
O kadar kolay değil
Bir kalbi kazanmak...
Gün gelene dek
Sabr-ı sûkun diyecek
Def-i huzuru bileceksin
O kadar kolay değil
Unutamadığım tek şeydi,
Gülüşünü tekrar görebilmek için
Çöpler arasında bir rüya aradım
Geçtiğin papatya bahçelerinde
Bıraktığın kokunu duyabilmek için
Nice bahçeler dolandım
Kimse bilmiyor ki...
Dünya dört duvar,
Yuvarlak değil.
Hiç düşündün mü?
Gireceğimiz çukur
Neden daire değil...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!