Benden Senden Vazgeçemedim Ki
Defalarca yıkıldı bu şehrin surları,
Defalarca kez kapandı yüzüme kapılar.
Her defasında başka bir hüzünle,
Sayfaları kapattık, yandı hatıralarımız
Gece çöker, şehir susar, bir ben kalırım,
Hiç yazılmamış bir hikâyenin gölgesinde.
Her sokak başında seni arar, seni anarım,
NEDEN İNSANI SEVEMEZSİN?
Sevgi…Ne anlamlı bir söz be,
Anlayabilene…Bir gülü seversin;
Koklarken nefesini,Dikenini unutur,
Güzelliğine dalarsın.Bir ağacı seversin;
Kökünde geçmişi,Dallarında hayatı,
Sen beni unuttun,
Ben seni içimden sökemedim.
Gittiğin o gün durdu zaman,
Saat bile çalışmadı.
Bir tek kalbim atıyordu, o da seni bırakmadı.
Perdeler kapalı kaldı, güneş bile içeri girmedi,
Sessizliğin Yükü
İçimde birikmiş koca bir umman,
Söylenmemiş sözler, kırık cümleler...
Dile gelseler, çökerdi belki bu zaman,
Ama artık ne kelimeler var, ne de heceler.
Bir yangın var içimde, dumanı tütmez,
SEVDAMIN ASALETİ
Hayatımda her şey gerçek olsun isterim,
tıpkı sen gibi...
Sen gibi temiz,
sen gibi şeffaf,
sen gibi asil,
Ben zaten siyahım,
siz beni karalayamazsınız.
Gecenin en koyu yerinden geldim,
üstüme gölge düşürerek
Kaderin Mühürlü Defteri
Yıldızların sönük kaldığı bir gecenin şafağında,
Adını yazıyorum ömrümün en ıssız dağına.
Ne bir rüzgar dindirir bu içimdeki yangını,
Ne de zaman siler göğsümdeki o eski sancıyı.
Biz bu yola baş koyarken, bir yeminle başladık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!