Kısmet Şiiri - Kiky Kiky

Gece çöker, şehir susar, bir ben kalırım,

Hiç yazılmamış bir hikâyenin gölgesinde.

Her sokak başında seni arar, seni anarım,

Yarım kalmış bir türkünün son hecesinde.

Bir imkânsız hayaldi belki bizimkisi,

Aynı gökyüzü altında, ayrı dünyalarda.

Dokunmak istedikçe uzaklaşan bir çizgi,

Açmayan bir çiçek gibiydik fırtınalarda.

Kısmet değilmiş demek, ne ağır bir cümle,

Bütün umutları tek celsede bitiren.

Kaderin kalemi yazmayınca isimlerimizi,

Yılları bir çırpıda silip götüren.

Gözlerin gözlerime değdiğinde bir an,

Zaman dursun isterdim, aksın devran.

Oysa zaman en büyük düşmanıymış vuslatın,

Bize düşen sadece bir ömürlük hicran.

Kaç gece dualar biriktirdim avuçlarımda,

Rüzgâra fısıldadım adını, duymadın belki.

Yürüdüğümüz o dar yolların sonunda,

Kavuşmak yokmuş, kader böyle istedi demek ki.

Bazen bir tebessümün kalırdı aklımda,

Bazen hiç söylenmemiş o tatlı sözler.

Aşk dediğin yangınmış, yaktı ikimizi de,

Şimdi o yangından geriye sadece kül kalır.

Sevmek suç değildi, zaman yanlıştı belki,

Belki de yollarımız yanlış yerde kesişti.

Bize kalan, hiç yaşanmamış bir masal,

Ve kalpte hiç dinmeyecek o ince sızıydı.

Seni unutmak için sevmedim ki ben,

Kısmet olmasa da adın kazındı içime.

Şimdi hangi rüzgâr eserse essin üzerime,

Sen en güzel ukde olarak kalacaksın ömrümce.

Gittiğin yerlerde mutlu ol yeter ki,

Ben senin yokluğunla da yaşamasını öğrenirim.

Vuslatı bu dünyaya sığmayan aşka,

Dualarımı sürer, sessizce helallik dilerim.