Bir yara oldum, kabuk bağlayamazmışım,
Her gelene gösterip, her gidenin dilinden düşmezmişim.
İnsan değilmişim ben, bir destanmışım,
Okumak için acılarla yazdılar beni.
Yazdılar beni, yazdılar beni
Yazdılar beni
Sana şiir yazmak ne haddime
Gönlümün sultanı sen kendini okusana,
Hangi sözcük yakışır ki gül yüzüne,
İyiliğin güzelliğin sevginin, en yücesine,
Tanrının özenerek çizdiği tablosuna,
Yaratırken kendi nurundan üflediği nuruna,
Sırtımı yasladım, insandır sandım,
Meğer bir uçurum kenarındaymışım.
O tatlı sözlere, gülüşe kandım,
Kendi kuyumu ben kendim kazmışım.
Q
Bir kardesim daha var diye bildim,
Yine firardaydı uyku,
Sessizce süzülüp gitti yanımdan,
Gece seni izlemek için...
Ne zaman geleceksin?
Ne zaman alacaksın
Yanımdaki yerini?..
Ankara ufkunda bir güneş doğdu,
Karanlık günleri ışığa boğdu.
Milletin azmiyle zulmeti kovdu,
Milli iradenin şan günü bugün.
Atamdan armağan çocuklara bu,
Sanırdım ki, bu denklemin çözümü var:
Yürek dolusu sevmek, tüm açığı kapar.
Bir elmanın yarısı ben, diğer yarısı yar,
Adam gibi sevmek, her zorluğa bedel.
Oysa şimdi anladım, yetmiyormuş çaba,
Sanırsın ki etrafımda dostlarım pek çok,
Her gülen yüze bir sırdaş buldum sanırsın.
Yanımda sevenim, elimi tutanım, dostum çok,
Bu kalabalıkta yalnızlığı unuttum sanırsın.
Gönlümün sofrası her gelene açıktı,
Sanki bir deniz kıyısında oturmuş,
Durgun sulara vuran hüznümü izliyorum.
Ufukta kaybolan bir gemi değil, kendimi bekliyorum,
Benden çok uzaklaşan, şimdi yorgun ruhumu.
Dalgalar fısıldar adımı, rüzgâr eser içimden,
Ne zaman gideceğim yanıma, ne zaman bu hasret biter?
Kafana göre her tür yoldan giderek
Buluruz tesadüf sevdanın yolunu sanma.
Yar senden bihaber, yakarıp dua ederek
Sevdiğini söylemeden vuslata ereriz sanma...
Hayali güzeldir, sevda renkli bir rüya
Bu deli başım sanma aşkınla döner
Sen sevmezsen sanma gönlümün feride söner
Sen gidersen sanma tenimin ateşi diner
Gidip de dönmezsen sanma ruhum terkeder gider...
Sonun bellidir Süleyman olsan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!