Murat Karaosmanoğlu Şiirleri - Şair Mura ...

İstanbul fatih doğumlu, ülkenin ve insanın çokça halinde demlenmiş ruhundan esintileri yazar. İstanbul üniversitesi fen fakültesinde 2 sene okumuş ve bir takım sebeplerle eğitimini yarıda kesmiştir. İş hayatına tıbbi mümessil olarak başlamış, gıda sektöründen emekli olmuştur. 2 çocuk babası, siyasetin Türkiye deki işleyiş sisteminden ( kar, çıkar odaklı ) tamamen uzaktır. Daha çok öze yapılan yolculukların etkisinde kalmış, bir yolcudur.....

Murat Karaosmanoğlu

Onlar insan'dılar.
Suskun ve anlamlı baktılar,
Yükleri belli, yüzlerindeki çizgilerde izleri.
Her nefes, oksijen basarken hücrelere,
Seçim senin.
Ya düşüneceksin, düşüncen delecek sınırları ve gökleri.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Gezeriz, bazen âlem içinde,
Bazen bir kelebek, bazen bir gözyaşıyla.
Akar gideriz yaprak gibi, nehirden, denize.
Mutlak güzeldir, ol Baki maşukumuz,
Deyyuki o sultan, beni sevene verilir, ağır gam.
Dosttan gelene, eyvallah deriz biz, ey can.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Bir umut saldım gökyüzüne.
Beyaz kanatlı,
Göğü deldi geçti,
Çıktı gök dışına,
Sahibine, efendiye, canlar canına.
Ayağına bağlamıştım, namemi.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Bir tutam gök versem, alırmısın ?
Ya seni, sana verdim desem inanır mısın ?
Yada ben senim desem şaşırırmısın ?
Zerreler hep aynı iken, farklı suretler niye ?
Hakikat gizlidir, her bedenin içinde.
Dağı, taşı farklı sanma.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Ekmek parası verin kölelere diye buyurdu,
Pomerium'dan bir ses.
Ne aç bırakın, nede tok,
Kalkmasınlar isyana.
İnce sır burda, hedefmi yarınki zor lokma.
Paslı demir, üstünde altın kaplama.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Kelimelerle oynamalıyım bugün, harfleri bildiğimi sanarak.
Cümleler kurmalıyım, süslü değil, gizemli,
Zaten her şey gizemli değilmi?
Mesela bir tohumum olsun, gömsem onu toprağa.
Bulutlardan gelsin can suyu, filtrelenmiş, arınmış, okyanus.
Delsin toprağı, çatlatsın, boy versin, daha önce oldu, şimdide olsun.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Tut elimi gidelim, bilinen, bilinmeyene, olmayan sona.
Sen sıkıca tut ellerimi ve gözlerini kapat, unutma kulaklarınıda.
Aklın dehlizlerine at perçimini, ışık sızdırma.
Şimdi,zerre kadar sevdadan başka bir şey kalmışsa,hala oradasın,dünyada...

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Haddeden geçmeden, haddini bilemen....
Yanmadan, haddeden geçemen.
Söz, öz bir olmayınca yanaman.
Öz paslı ise, sen canan diyemen....

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

İki kelam arası,
Batan ay, doğan güneş.
Hasbihal, sevgili ile katıksız.
Can, can özüne vurgun.
Şarapsız zevk, yanmakta buzlu doruk.
Yaşlı adam, bastonu kırık.

Devamını Oku
Murat Karaosmanoğlu

Kitaplar, başucumdaki kitaplar, siz beni hiç anlamıyorsunuz.
İçinizdeki öyküleri ezberlemişim, sıkılmışım, bezmişim.
Maskeler, maskeler, siz beni hiç anlamıyorsunuz.
Çöpe attığımdan beri, gel diyorsunuz, oysa sizi terk etmişim.

Yollar, yollar siz beni hiç anlamıyorsunuz.

Devamını Oku