Ayaklarımı kana batmış görüyorum
Ayaklarımı
Ne zaman ayaklarıma baksam,
Kan deryasında boğuluyorum
Ne zaman gözlerimi kapatsam,
Uykularım kurşun olmuş gecelerime
Altımda buz üstümde kar
Kara kışın ortasında
Aklımda ise yar var
Bu gün ondört şubat
Sevgililer günüdür dostlar
Ateş almış yanar canlar gören yok
İnsanların feryadını duyan yok
Hadi sende; yeter artık diyen yok
Bekle insan oğlu bekle sıranı
Hazırlık yap sarmak için yaranı
Ben eşşek olmasaydım
Ben eşşek bir kalemde
Zor vururdun semeri
Sırtıma bu alemde
Sür şimdi deh deh değip
İndi perdeleri hayat sahnemin
Yanarken ocağı söndü hanemin
Sevdası bol olsun elin alemin
Bana gidişinin izide yeter
Ne resim isterim ne de hatıra
Gittiğin günden beri
El oldum ele döndüm
Hasretin yedi beni
Eridim tele döndüm
Daha dün sevdan ile
Bir aşk gönül kırlarına
Çizer desen desen beni
Satır satır sırlarına
Dizer desen desen beni
Bilmiyor ki dert har eder
Bir köyden geçiyordum,
Anadolu da
Bir köyden,
Ne çeşmesinde su,
Ne otla kaplanmış yollarında
Ayak sesi vardı,
Daha dün korkma yavrum
Amcalar bizi seviyor derdin hani
Şimdi dizlerim titriyor
Kalbim durdu duracak
Dörtbir yanım kan içinde
Ellerin ellerimi bırakmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!