Karlı dağın tepesinde
Bir güneşle bir kardelen
Buluşmuşlar yar sesinde
Bir güneşle bir kardelen
Mevsimlerin zoru ne ki
Bu hasret son bulsun kapımı çal da
Vuslatın yaprağı yeşersin dalda
Geç barın başına mendilin alda
Bir daha bir daha bir daha salla
Geç kaldın sayılmaz mevsim ekimse
Sanma ki hep öyle geçer günlerin
Senin de gözlerin dolacak bir gün
Bağına bahçene bakıp aldanma
Senin de güllerin solacak bir gün
Her zaman gülmez ya kader bahtına
Bitmiyor hasretim bitmiyor acım
Derdimin çaresi değil ilacım
Senden gayrısına yok ihtiyacım
Vuran vurmuş bana birde sen vurma
Azcık seviyorsan uzakta durma
Şu fani dünyada gönül pirine
Sevdamı hummalı sayan birine
Değil yüzü gözü sözü şirine
Bir dikene bile dal olamadım
Yangınlardan bağım bahçem olmuş kül
Ben sevdikçe candan seni
Yerle yeksan ettin beni
Nettin sevgi terbiyeni
Bir daha yar demem sana
Yetti artık sözün şartın
Belki olur, yol meyil ya
Bir daha sına bir daha
Dünyanın sonu değil ya
Bir daha sına bir daha
Özürden sayıp amayı
Bir dert var ki yüreğimi kum gibi eler
Sızısı iç titrettikçe acısı deler
Yarın neler gelir yarın kim bilir neler
Bir dahası olmaz belki görüşmemizin
Şuracıkta uzanarak boyun boyuna
Karşına çıkıp ta demedim ama
Bir başka sevmiştim bir başka seni
Nasıl hak vermeyim bu ağlamama
Bir başka sevmiştim bir başka seni
Yıllardır özlemle canımı alan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!