Murat Akbaş Şiirleri - Şair Murat Akbaş

Usta seslenir durur...
Çırak kaytarmak için...
Yol arar durur...

Aşk uğruna yol alanlar...
Çıkmaz sokaklarda...

Varlığın tecellisi..
Ruhunda hissediyor musun?
Her uykuya dalıp da...
Yenilendiğini...

Her sabah uyandığında...

Gece karanlık...
Ay parlak...
Aya sordum...
Nereden aldın parlaklığı?
Güneş giderken;
Sıkıştırdı beni köşeye...

Oğul...
İnsanın kendini tanıması,
Bir ömür sürer...
Hatta yetmeden yitip gider...
Cahillik denen bu karabasandan;
Sıyrılıp çıkmak...

Demir, çelik bulmak zordur.
Sen tabi bilmezsin o zamanları,
Köylüden bulurlardı...
Saban demiri, pulluk bıçağı...
Oluverdi sana süngü, nal, kasatura...
O zaman anlarsın...

Sana elveda diyemiyorum.
Mutluluklar diliyorum.
Sensizde olsam...
Dalgaları aşacağım,
Hep ayakta;
Gözlerim ufkun ötesinde,

İnsana robot gözüyle bakma!
İnsan öz ve sözden ibarettir...
İnsanın ruhu var...
Sen onu makine yapamazsın...
Ruhu portmantoya asarsan...
Tarihte seni asar...

Bir karmaşadır gidiyor.
Yeni buluşlar, yeni insanlar...
Herşey hızlı bir ivme kazandı.
İnsanlar bir sürü halinde...
Yönetiliyor veya eziliyor...
Karşı çıkanlar susturuluyor veya ayak uyduruluyor...

Artık...
Cevap vermeyeceğim...
Bu tavrımı...
Merak ediyorsan;
Bul beni..
Aklını kullan...

Gün gelir...
Kasvetli, bulutlu, yağmurlu...
Gün gelir...
Güneşli, aydınlık gökyüzü...
Gün gelir...
Aşkınla yoğruldum...