Münzevi Mabedim Şiiri - Songül Eğriöz

Ey benim münzevi mabedim
Ey Nur yüzlü sessizliğim
Her iç cekiste
İçimde yankılanan
Çırpınan kelimelerim
Kırık ruhumda merhametim
Hesapsız ve beklentisiz sefkatim
Burası bizim evimiz değil
Burası ruhun piştiği
Can cekistigi bir gurbet
Bırak Dünya dertleri limanda kalsın.
Bırak bu fani beden toprağa karışsın...
Ruhum özgürlüğün o en saf o en ilahi iklimine
Halkın sonsuz rahmet denizine...