Mabedim Şiiri - Melenizm

Ah gönlümün sultanı, gecemin fermanı,
Sana adanmış bu kalbin yoktur limanı.
Mabedim kıldım seni, duymadın figanımı.
Ben sana bir ömür, bir kalbi adarken,
Sen neden gurbet eyledin bu viran gönlümü?
Oysa ben gözlerinde bulmuştum huzuru,
Şimdi bir başıma kaldım bu kuytu köşede...
Senden âlâ şiir mi var şu garip dilimde?
Bir adım gelsen, ömrümü sererim;
Yeter ki yurt eyle yeniden kırık kalbimi.