Mümin Türüt Şiirleri - Şair Mümin Türüt

Bakmayın öyle duru göründüğüme.
Aldanmayın sözlerimle çözüldüğüme,
Dilimden dökülenler içimden taşanlardan bi kaç damla sadece.
Kim bilir içimdeki felaketin boyutunu,
Bir yanım yangın yeri,
Bir yanım taşkın,

Yüreğimi sana verdiğim günden beri, aklım kendinde değil.
İfade özgürlüğümü alan kısıtlamalarım,
Önüme konulan engeller,
Seni ve kendimi mutsuz etme korkusu.
Geleceğe dair umutsuzluklarım,
Kaygılarım, endişelerim.

Söyle kaptan söyle yolculuk nere,
Benide al götür bilinmeyene,
Bavulum yok, bir kendim birde ceketim,
Elimde poşetim ondada kefenim.
Yer önemli değil, arka beşlide, kıyıda köşede, belkide yerde,
Yeter ki al beni gittiğin yere,

Geceden şafaklara kara kara düşündüm,
Sevdan ile yanarken yokluğunla üşüdüm,
Hangi söz, hangi cümle umudumu yeşertir,
Özleminle ölürken gözlerinde gömüldüm.

Belkide son mısralar, bu son şiirim sana,

Gül ey gül yüzlü
Ağaçlardan düşen bir yaprağın hüznü ağlatmasın seni.
Kumrunun yalnızlığı üzmesin,
Bu dünyada yaşanan onca sefalete, açlığa, savaşa ve ölüme rağmen Gül ey Gül yüzlü.
Susamış gönlüme zemzemdir gülüşün,
Feragat ettiğim ne varsa tebessümünde saklı.

Yazdığım onca cümle, onca yazdığım mısra,
Sanaydı şiirlerim senin haberin yoktu.
Başımı hiç eğmedim seni görürüm diye,
Bakışlarım sanaydı senin haberin yoktu,

Hayallerim,umudum, bütün beklentilerim,

‪Kurmayı unuttuğum o kadar cümle varken şu hayatta, susmak eziyet gelir insana. En son ne zaman kahkaha attığımı bile hatırlamıyorum. Bir tebessümüm var yüzümde, o da Allah’a emanet.Gözbebeklerimde sakladığım hüzün içten içe kemirir yüreğimi‬. Beyin zindanına hapsettiklerim isyanda. Kırmışlar umudun kanatlarını ve yalanlara sığınmışlar sonra. Yüreğimi ayakları altına alanlar,kelimelerin ardına saklanmışlar. Onursuz bahanelerle yıkmışlar bütün duvarları. Samyeli gibi vurmuşlar gönül bahçemi. Şimdi Hangi can yaşatır Kan revan yüreğimi.

Benden önce ben yoktum ki yokluğumda yara olsun,
Sana huzur diliyorum, ömür boyu sevinç olsun.

Beni bırak kendine bak, alışkınım sızılara,
Biraz şaşkın, biraz acı, geçer gönlümdeki yara.

Sessiz sedasız çekip gideceğim hayatınızdan.
Hiç kimse adımı hatırlamayacak,
Hiç kimse ardımdan bir damla gözyaşı akıtmayacak,
Bir can çıkacak bedenden ve kimse farkında olmayacak,
Sessiz sedasız çıkıp gideceğim hayatınızdan.
Zarif bir Cahit kadar hatırlanmayacağım,

Sen beni ne kadar anladın bilmem,
Ben seni sevdimde, sevdin mi, bilmem,
Seni sevdim diye özür dilemem,
Benim alnım apak, sevgim pürü pak.
İstersen bir yangın olup beni yak.