O halde ben şimdi efsunlu şeylerden bahsedeyim.
Ruhun durağan zamanlarda tukenişleri tecrübe ediyor.
Yıldızlar bir bir kayıp düşüyor yüzünden,
Doğa bir bitkiyi öldürüp yerine başka bir bitkiyi yaratıyor.
Yeri doluyor her şeyin. Dilim bazen makas olur keser de acıtmaz bilirsin.
Başım nice taşları yastık eder de hırkayı istemez.
Anla biraz sen de bir gün dediğime gelirsin.
Yüzlerce soğuk namlu üzerime çevrildi,
Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi!
Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular,
Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi.
Üşüştü birer birer çakallar üzerime,
Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime.
Devamını Oku
Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi!
Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular,
Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi.
Üşüştü birer birer çakallar üzerime,
Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime.
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta