Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Yürek yakmaya mı geldin dünyaya?
Güzele yakışır, her renk kıyafet.
Gözler yıldız yıldız, benzer ten aya,
Şaşırıp kalmışsam, ne olur affet!
Turuncu giyince, olmuşsun afet.

Duymadın zârımı, dinmez nârâmı,
Estim sesli sesli, umrunda değil.
Kör bir bıçak ile onmaz yaramı,
Kestim paslı paslı, umrunda değil.

Yitirdim iştahı, unuttum aşı,

Gitsen de gözlerin, karşımda durur,
Unutmaz yüreğim, katiyen seni.
Yokluğun her saat, derinden vurur,
Bakışın, gülüşün, terk etmez beni;
Gitsen de gözlerin, karşımda durur.

Kaldım ahir zaman cenderesinde,
Güneşe hasretim penceresinde,
Derman yok, dert kaynar tenceresinde;
Haydi üfle neyzen, mest et neyinden,
Dağılsın kaygılar, kasvet, beyinden!

Peşinde koşturdum, ter buram buram,
Kalp söz dinlemezse, hâkim ne yapsın?
Durmadan kanıyor, onulmaz yaram,
Dikiş tutmuyorsa, hekim ne yapsın?

Neden sevenlerin yüreği yaslı?

Neden benden kaçıyorsun?
Vebalı, virüslü, ürküten,
Kâbus gibi çöken,
Ocaklar söndüren, hayaller yıkan;
Kanlı bir şehir değilim.

Mazin gölge gibi, durmaz kovalar,
Kaçma hiç boşuna, unutamazsın!
Vur patlasın türü, oynak havalar,
Açma hiç boşuna, unutamazsın!

Karşına dikilir, kahveli gözler,

Mecnun Leyla için, düşmezdi çöle,
Unutmak o kadar, kolay olsaydı.
Kerem ile Aslı, çekmezdi çile,
Unutmak o kadar, kolay olsaydı.

Vazgeçerdi şair, dize, heceden,

Unutur demişler, yâr benim için,
İşmar eden kaşı, gözü unutmam.
Sol yanım yanıyor, kor için için,
Sönmeyen ateşi, közü unutmam.

Mevsimler pervane, dönüp dursa da,

Say ki senden önce pek yaşamadım,
Ömrümü yıllarca heba etmişim.
Mutluluk eşiğin hiç aşamadım,
Sevgini derdime yama etmişim.

Gelişin ilkbahar, gidişin hazan,