Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Dikenine razı olduğum halde,
Viran oldu bağlar, bir gül vermedi,
Ben burada kaldım, yâr gurbet elde,
Engel oldu dağlar, bir yol vermedi.

Mecnun gibi düştüm sevda peşine,

Sevdamdan uzağım, al sazı aşık,
Ruhumu saracak, bir türkü söyle!
Bu gece duygular, karmakarışık,
Birikmiş efkârı, dağıtıp şöyle,
Yerlere serecek, bir türkü söyle!

Düşmeden cemreler, gelmeden bahar,
Allarla bezenen, gülsün bağımda.
Çözüldü buzlarım, tüterken buhar,
Umuda uzanan, yolsun dağımda.

Sapladın sineme, aşkın okunu,

Kaçalım gözlerden ırak bir yere,
İkimizden başka kimse olmasın.
Otağımız olsun, orman, göl, dere,
Arayıp da bizi kimse bulmasın.

Ahşap bir kulübe, sandal ve kürek,

Dilde söz tükendi, geleceğin yok,
Sineme saplandı, hasretten bir ok,
Yıllarca yolunu, çok bekledim çok;
Sensiz Kırıkhan’da, çatlayacağım.

Mazinin üstüne, çizgi çekerek,

Bu gece uyuma gel sahile!
Öylesine yorgunum bir bilsen.
Koşturdun peşinden düşürdün dile,
Sarardı benzim, soldu ten,
Yıllar sensiz geçti nafile;
Yokluğun kâbustu,

Allah'ın lütfusun, iyi ki varsın,
Duruşun bir başka, pozun bir başka.
Aldığım nefessin, hakiki yârsin,
Gülüşün bir başka, sözün bir başka.

Baktım da dünyada, tek eşin yoktur,

Buluttan sıyrılır, parıldar güneş,
Sımsıcak izi var, gamzelerinde.
Görürsem basıyor, heyecan, ateş,
Sevdanın közü var, gamzelerinde.

Öne eğme hazal, başını kaldır,

Yapraklar sararmış, kuşlar göçüyor,
Nerelerde idin, çok geç kalmışsın?
Bu kaçıncı eylül, yıllar geçiyor?
Sen yanlış zamanda çıkıp gelmişsin.

Dökülmüş cevizler, çatlamış narlar,

Ey gönül dünyamın, ilham perisi!
Sen göktün, ben deniz, ulaşamadık.
Ay yüzün olmazsa, elem gerisi,
Sen yoktun, ben cansız, alışamadık.

İçimde yanıyor, harlı ocaklar,