Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Hiç bir göz bana öyle can alıcı bakmadı,
Başka kul yüreğimi böylesine yakmadı,
Senden başka vicdansız, beni hiç ağlatmadı,
Marifet mi sayarsın yakıp yıkıp gitmeyi,
Her şeyi bir kalemde silip de terk etmeyi.

Kader bağı derler gönül bağına,
Benim gönlüm viran kaldı neyleyim,
Genç yaşımda düştüm aşk tuzağına,
Ben böyle kadere nasıl güleyim.

Dilenci misali, sana el açtım,
Bütün benliğimle sana muhtaçtım,
Kalbimde kraldın, başımda taçtın,
Sen benim canımsın; kal diyemedin.

Ha bugün ha yarın derdin,
Hani aşkımdan biterdin,
Madem sevgin bir hevesti,
Bana neden ümit verdin vay.

Bir hatıram olsun sana bu resim,
Andıkça adımı bakıp da avun.
Hasretlik kor gibi düşünce cana,
Sabır et bir ömür resmimle avun.

Gözlerine yaşlar inmesin sakın,

Ağlamak istiyorum, izin vermez gururum,
İçim içime sığmaz, isyan eder dururum,
Efkârımdan başımı ben taşlara vururum,
Usandım bu feleğin derdinden, kederinden.

Şikayetim var benim, böyle kaderden,
Bir yar sevdim yar olmadı nedendir?
Ne kadar zalimsin be kahpe felek,
Yedin beni dirhem dirhem doymadın.

Gel, gör de şu halimi ağlama arkadaşım,
Sevdiğimden ayrıldım dumanlı bugün başım,
Sarhoşum kederimden, dinmez gözümde yaşım,
Sorma sakın derdimi, yürekten yaralıyım.

Güneşin battığı yerde,
Aşkın ile düşsem derde,
Gözüme çekilse perde,
Anar mıyım son resmini.

Avuturum kendimi unuttum diye,
Bir ömür geçse de seven unutmaz,
Yıllardır ardından ağlar gözlerim,
Unutmak kolay mı; seven unutmaz.

Şaşırır kahrımdan, dilim git derde;