Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Kırılır kadehler bir bir masamda,
Aşkından bir mecnun, sarhoş olsam da,
Issız bir köşede sızıp kalsam da,
Tek umudum sendin, sen olacaksın.

Hasretinle çıldırırken şu gönlüm,

Değirmen yol üstünde,
Bendinden sular akar,
Aklıma yar düşende,
Gözümden yaşlar akar.

Değirmenin bendinde,

Nasıl geçti yıllarım, hiç farkında olmadan,
Aşkımızdan bir hüzün; bizde hatıra kalan,
Bir demet gonca gülsün, şimdi ellerde solan,
Söyle gönlün oldu mu; benim kalbimi çalan.

Bir yağmur bulutu var üzerimde
Dinmeden yağıyor, hüznüme sebep
Bir gönül yarası var yüreğimde,
Hayatta yaşarken, ölmeme sebep.

Gözlerim yağmurdan ıslandı sanma,
Ağladı bu gözler, dertten kederden,
Her aşkın sonunda zalim ayrılık var ya,
Usandım boyun büküp yol gözlemekten.

İnan, anmayacağım adını bile zalim,
Yoruldum bu sevdadan, kalmadı artık halim,
Bende boş verdim şimdi; mutluluktur hayalim,
Arama beni, sorma; ben yabancı biriyim.

Sen, benim gözümde bazen yaş oldun,
Sen, benim gönlümde kor ateş oldun,
Bazen hayal, bazen rüya, bazen düş oldun,
Sen, benim bağımda açan gül olamadın.

Oluk oldu gözyaşlarım; aktı gitti tutamadım,
Senden başka bir güzeli; yâr edipte bakamadım,
Sevdan yaktı düşlerimi, sana kızıp, çatamadım,
Aşka yenilmem diyordum seni görünce aldandım.

Daha neler geldi geçti şu kısacık ömrümüzde,

Bir garip sazımla kaldım gurbette,
Dertli çalar söyler olduk, elbette,
Alevler içinde, gönlüm nöbette,
Özlem ateşiyle, yanar ağlarım.

Alın yazım derim, sitem edemem,

Andıkça maziyi yakar bağrımı,
Boşuna inlerim duymaz çağrımı,
İlaçlar dindirmez yürek ağrımı,
Tek tesellim sendin, aranıyorum.

Aklıma geldikçe o geçen yıllar,