Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Bir tutar dalım mı var yüce Allah’tan başka,
Hangi kula dost desem vurur sırtıma hınçla,
Ölmedim; yaşıyorum kalbimdeki inançla,
Kaderim vurdu bana acımasız bir güçle.

Âlem gezer sahil boyu, Bodrum koyunda,
Sen vatan beklersin şanla, hudut boyunda,
Can verirsin namus için bu vatanın uğrunda,
Kadir kıymet bilen olmaz Mehmedim.

Millet yaşar zevki sefa, âlem peşinde,

Ne ağlarsın güzel yârim benden uzakta,
Bir haber ver sevdiğini; mektup yazıpta,
Dermanım yok; sana gelim elde ayakta,
Bana gel ki mühür gözler kan bağlamasın.

Yıllar yılı şahit tuttuk yıldızları aşkımıza,
Güneş bile imrenirdi o sımsıcak sevdamıza,
Kumru gibi koklaşırken, şivan düştü yuvamıza,
Ne değişti, neler oldu, hasret girdi aramıza.

Düşünmezdik ayrılığı, hayal kurardık yarına,

Al hançeri vur bağrıma,
Kurtar beni bu zulümden.
Aşkından aldığım yara,
Beter değil mi ölümden.

Nasıl yaşarım ki söyle nefes almadan?
Nasıl yaşarım ki söyle kalbim olmadan?
Nasıl yaşarım; damarımda kan dolanmadan?
Söyle senden uzaklarda nasıl yaşarım?

Sevda rüzgarına kapıldı gönlüm,
Yollara bakmakla tükendi ömrüm,
Aşkımız çıkmazda, oldu kör düğüm,
Bir selama hasret kaldık sevdiğim.

Ayrılık vuslatı vurdu vuralı,

Tanrım gönül verdim zalim kuluna,
Nasıl düştüm anlamadan ben bu oyuna,
Can verirdim ben yaşarken onun yoluna,
Ben ahir ömrümü boşa harcadım.

Nasıl inanmıştım onun yeminlerine,

Şu yalan dünyanın derdi yüzünden,
Ne ağlaya bildim ne güle bildim,
Boynuma takılan dert zincirinden,
Ne kurtula bildim ne ata bildim.

Adını anmamaya karar vermiştim,
Unutacağım diye seni yemin etmiştim.
Artık dönmem diye sözler vermiştim,
Aklım durdu; sensiz cevap vermiyor.

Bu akşam yokluğun sardı dört yanı,