Mor Kasımpatılar Şiiri - Murat Halıcı

Dilim kalbime yokuş
Sessizlik bile sarhoş
Dolunay omuzlayacak yüreğimi
Mahcup ve sessiz
Özsuyu olacak bir ezgi ruhumun
Bize düşen kuraklığımızla örtünüp Beklemek varlık telaşında

Bizden bir şeyler vardır belki
Açıktaki gemilerden birinde
Meltemler beni yollara düşüren
İkimizinde beklediği yüklü bulutlar
Kanayan harflerin arasındayım
Dalgalar gözbebeklerimde
Sessizce ölmem gerektiğini
Defalarca öğretti hayat
Zor iş göğe bakmak

Yüzü solmuş toprağın
Kaçırmışız say göğün son gülüşünü
Bekleyeni olmayan bir yolcuyum
Sende hayatın sabiliği
Bende zaman sallanan boş salıncak
Mecburi bir göç başlayacak
Çorak ellerinde
Mor kasımpatılar açacak
Birazdan kirpiklerinde