Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tutkusuyum mor rengin...Güneş doğrken, denize yansıyınca harka mor olur...Kırmızı ile mavinin birleşimi değilmidir mor...
Kırmızı aşkı, mavi umudu çağırır, karışınca moru doğurur...
Kutlarım üstadım...
Benim için olağan üstü bir şiir..Mor renge aşık biri olarak..Kaleminiz daim olsun sn.Kaya..Saygılar..(+)ant.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta