Mimarisa Şiiri - Enes Yakıştır

Harcı sabr-ı cemîlle karılmış bir hisardır bu sükût,
Dilsiz gönyeler mektûm, çizim masasında bir tenha derûn.
Bir kadem geriye çekilmez o vakûr, aşılmaz hudut,
Mermer dile gelse dahi yetmez bu kadîm bezme sükûn.

Adımların sarsılır o dar mahzen-i serviste nâgehân,
Bir sâliselik lerze, değip geçen nâzenin bir gölge.
Taşın dili çözülür bu sükûtun solunda ayân,
Hangi fâni lügat erişir kurduğun bu muazzam mülke?

Cümle sadâlar kesilir, durur çark-ı devrânın seyri,
Müstakîm bir T-cetveli gibi uzanır bu meçhul rehgüzâr.
Bu mektep avlusunda bilmezler sendeki sırr-ı hayrı,
İster serâb-ı dehr ol sinede, ister sarsılmaz bir dâr.

Ellerin kâğıtlar üzre mahrem bir hendese ararken,
Ben nâr-ı ezelîyi kilitledim cân evimin ka'rına.
Basîret nûruyla ufk-ı mektûmu bir lahza tarar iken,
Düştü asâmın darbesi o mübhem eserinin harına.

Riyâsız bir rüzgâr savurur tozu atölye eşiğinde,
Ne zâhir bir figân yükselir ne dilde mekrûh bir sızı.
Rûhum dilsiz bir kelâm gibi bekler sükût beşiğinde,
Hatt-ı mestûrun saklar bu mahcup, mühürlü kızı.

Çetin bir imtihan-ı sa'bdır yan yana durup da susmak,
Kāb-ı kavseyn kadar yakınken fersahlarca bî-gâne kalmak.
Kolay mıdır sînede pinhân koca bir tûru kısmak,
Ve her seher o deryâ-yı nûrun ummânına dalmak?

En kavi temel taşı sükût-ı kübrâdan yontulurmuş,
Bina kof harçla değil, bu Uhud sabrıyla dururmuş.
Ehl-i sûret ne bilsin bu yapının haritası ne imiş,
Sırr-ı gaybı ancak bu mihnetle yanan iki ruh okurmuş.

Taştan bir vakar bürür o pür-mehâbet endâmını,
Ne selâma meyleder nâzın, ne sarsar bu âli kaleyi.
Ben rızâ makâmına devrederken ömrün bu ahkâmını,
Sen dilsiz çizgilerle çizdin sîretteki çileyi.

İçimde bir nizâm-ı kadîmdir çöken her seher yeniden,
Kelimeler bî-mecâl kalır, firâr eyler cümle bu benden.
Bir mühürlü niyazdır yükselen seccâde-i şebnemden,
Zerre toz konmaz bu pâk, bu lekesiz desenden.

Nihâyet bulur elbet bu hicret, biter bu çetin berzah,
İster mâzîye gömülsün cihan, ister kalb-i zârda bâkî kal.
Mimarisa! Adında mündemiçtir arşa varan bir felâh,
Vakārın burcundadır ezelden mühürlenen bu masal.