Bana yolda yürümeyi, sen öğrettin
İlk adım atmayı, sabırla bellettin
Anneydin öğretmendin, hepsine yettin
Sen olmasaydın eyer, ben yoktum anne
Yemeyip yedirdin, hep beni besledin
Yüz yıllık kazancımızı, yedin sömürdün
Yüz yıl içimizde, törpülenen ömürdün
Hurafelerin peşinden, koşup süründün
Cumhuriyet sayesinde varsın unutma
Tüm birikimleri sen, elimizden aldın
Bin bir çiçekle dolu, bülbül an yaylası
İnsana yaşam verir, o temiz havası
İş sahası yok, herkeste ekmek kavgası
Yeşiliyle, her şeyiyle güzel Artvin’im
Yenir ketesi katmeri, pişiyle börek
Sardı bu gönlümü, sardı bir efkâr
Yollarımız kapanıp, yağsa da kar
Gönlüme düşer ise, o nazlı yar
Engel tanımam ben, aşar giderim
Yar duvara asmış, bir adet resmim
Bir araya gelin, çalın oynayın
Elde tut virüsü, yere koymayın
Maske takıp, kurallara uymayın
Kim ne derse desin, aşı olalım
Günde kaç kişi öldü, onu sayın
Gecelerim uzasın, güneş doğmasın
Kimse aşkımın arasına, girmesin
Sevgilim aramızda yalan olmasın
Gönüller sevgi dolsun, aşkım bitmesin
Yapayalnız kaldım, uzun yıllar geçti
Bendeki bu aşk, olmasaydı
Kerem aslıya, yanmasaydı
Yunus sevgiyi, anmasaydı
Sevgimiz aşka, döner miydi?
Ferhat dağları, delmeseydi
Öyle bir sevda vardır ki, gönlümde
Çarpıyor bu kalbim, durmaz yerinde
Kalbimin içinde, o çok derinde
Severim ben onu, oldum sevdalı
Kalbimdeki sevdayı, anlatamam
Kaderim kötü, gülemem derken
Sebep yokken, veda ettin erken
Selam vermedin, çekip giderken
Ağlar gezerim, asla gülemem
Gel deme bana, artık gelemem
Yıkıldı birer birer, her yer enkaz oldu
İnsanlar kendini, enkaz altında buldu
Zamansız ölümle, nice fidanlar soldu
Enkaz altında kaldık, ciğerim yanıyor
Müteahhit rüşvetle, binayı yaparken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!