Bakın çocuklar, bakın annecim babacım burası benimdir
Hep hayalini kurduğum, vuslatında incir ağaçlarını çatlatan
Kirazların en kırmızı olduğu anları hissettiren
Toprağı kendi içinde döndüren burasıdır karıcım
Gece kuşların sindiği, beyni karışlayan düşüncelerin sustuğu
İçten kabaran duyguların yatağa sindiği anların bittiği
Ve var olmayı kıymetli kılan burasıdır babacım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta