Ilgın sabahların otüşen kuşları nisbet yapıyor
Tevekküllerini sana arz ediyorlar
Belki bundandır sabırları şevksiz dünyaya
Bundandır yaşamak sıkıntısının esintileri
Yorgunum, biraz da kaçamak hareketler
Zamanın sillesi yumuşakçak vuruyor bedenime
Elimde olsa söksemde atsam içimden bu sıkıntıyı.
Bu iç çekişleri neye, nereye bu soluklanışlar.
Allahım tut elimden kayboldum.
Yolla bir kulunu kalamıyorum artık buralarda.
Bu yük taşınmıyor ver elini.
Kaldım kapılarda çığırışlarım duyulmuyor.
Geçtiğin yerlerden geçeyim
Elinin değdiği yerlere yüz süreyim
Okşadığın bir baş da ben olayım
Yüzünü güldüren bir ben olaydım
Bakın çocuklar, bakın annecim babacım burası benimdir
Hep hayalini kurduğum, vuslatında incir ağaçlarını çatlatan
Kirazların en kırmızı olduğu anları hissettiren
Toprağı kendi içinde döndüren burasıdır karıcım
Gece kuşların sindiği, beyni karışlayan düşüncelerin sustuğu
İçten kabaran duyguların yatağa sindiği anların bittiği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!