Mesut
Yine her zamanki gibi,
''Gurktavuk'' olacak çamın altında
Pür neşe güldürüp kızdıracak bizi
Ata evimizde toplayıp hepimizi
Biteviye sağa sola koşması,
Kahrolsamda seni başa tacettim.
Ne yaptımsa yine yaranamadım.
Her kahredişinde yandim ağladım
Kırk yıldır doldurdun taşacak bir gün..
E n tatlı deminde ömrümün
M eleğim geldi bugün
İ nci gibi kıpır kıpır
N e beceremez ki insan
E mineme gülmek yaraşır
Beni mi sordun beyim!
İyi bak!
Yaratan ve tarih benim.
Bin yıllar önce Mezapotamya’da;
Tanrılara kurban edildim.
Gurbet sıla,
El kapıları,vatan.
Koca ölçüleri içinde dünyanın
Küçücük insan.
Kimim,neyim?
Dev miyim,cüce miyim?
Sevgiler dökülür usulca güneşinden
Öksüz çocuklar gibi
Ağlamaktan kurumuş yüreğime
Utanır, ürkekçe uzanır alırım,
Kimse görmeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!