Metin Erk Şiirleri - Şair Metin Erk

Ben mi?
Her gün çökmekte,üzülmekteyim.
Tutamla saç dökülmekte,
Sevdam,kavgam,,hasretim yüzünden,
Gelmedik kalmayan başımdan.

Öyle apansız,
Öylesine hoyratça,
Öyle davetsiz girdin ki can evime.
Çaresiz,
Medetsiz kaldım.

11.08.2025.
METİN ERK- FETHİYE 2025

Yakaran gözlerle bakma sen bana.
Vefasız, dünyayı yıktın başıma.
Birde pişman olup ağlamasana,

Bir gun bir bakmissin azizim,
Kalakalmissin ortalik yerde.
Ne esameni okurlar,ne isim
Ihanet kaplamis .öevreni birde

Bir yüzük,bir de .... der dururdun,

Sevdasını gönlüme,
Dünyama sığdıramadığım,
Kolay değil bu devirde,
İnsan olmak.
Umut dolu olmak hele.
Zora yakın sevdalım.

Sevmek garip şey,

Doğmak gibi hani.

Ya da Ölmek gibi yani.

Gözlerin firari,gönlün kaçakta.
Bekle diyorsun ya bana,
Gün degil.ay degil
Hasret yillarla
Bu ne bitmez çile be.
Vuslat sırat'da

Canım anam Harfleri bilirdi
Okuyamazdı.
Zaman bulduğunda namazını kılardı.
Her kıbleye koyduğunda seccadeyi
Duasını ederken açıp ellerini

Dağ Benim

Yine başım dumanlı;
Tepelerim kar benim.
Kuş uçmaz, kervan geçmez;
Yapayalnız dağ benim.

Demek öyle!
Hiç bir söze gerek duymadan,
Hiç bir şey bırakmadan,
Kaçar gibi kendinden,
Ve ardına baka baka,
Çekip gittin,