Metin Erk Şiirleri - Şair Metin Erk

Sen benim sevdam,
Benim kavgam,
Anam,
Babam,
Akrabam.

Sofra dostluk, sevgi katıksa Hayyam,
İçilen kızıl meyler, zemzem olsun.
Yar sevmek, sana bana mı haram?
Bırak öyleyse, ömür ziyan olsun.

Kadın susturulursa,
Erkekler ahraz olur.
Kadın susturulursa,
Çiçekler solar.
Kadın susturulursa,

Beni yaratan,
Kevseri akıtan sen.
Daha ne isterim ki
Senin nimetinle doludur badem!
Rakı, şarap yap diyen
Akılda senden.

Yükledin sırtıma dünya yükünü
Taşırım taşırım dur diyen yoktur
Acıyı zulümü gönlüme deren
Üstüme üstüme yığılan çoktur

Ben bende dertlerin mihenk taşını

Hoş geldin sevgilim.
Hoş geldin, sevindirdin yüreğimi.
Zaten sen,
Hiç gitmemiş, terketmemiştin ki
Benliğimi, bedenimi.

Kırk gün geçti,.
Can Hrant, yoksun şimdi
Ürkek bir güvercin gibi.
Uçup gittin mi?

Öyle apansız,öyle zamansız
Gidişine,
Dur,dur gitme diyemedim .
Alıp gittin,elsiz ayaksız benide .
Kuruttun gürül gürül caglayan

İş olsun diye ötüyor böcekler

Kuşlar cıvıldaşıyor

Sen öpülesi dudaklarınla
Ellerim kadar uzağımda.
Her an
Hücremsin dolaşan kanımda