Çırpındın, didindin ömrün boyunca,
Zalime kul oldu, cübbe giyince.
Merhamet kalbine girmeyip susunca,
Kul hakkını çiğner geçer o çocuk.
Gururla sarıldın, duyunca havadis,
“Hekim oldu” dedin, makamı nefis.
İnsan canı yüksek, vicdanı hapis
Şifa yerine dert yükler o çocuk.
Öğretmenler tutup saydın parayı elden,
Matematik öğrendi bölme, kesmeden.
Bıçağın kaç can alacağını kalben
Hesaplayıp öldürür o çocuk.
Aşktan anlamadı, sevgiden mahrum,
Tek derdi bir kadın, zihniyeti mum.
Duygusuz, sapıkça yaşayan meftun
Nefsinin peşinde koşar o çocuk.
Diplomalar duvarı süsleyen birer kağıt,
İnsanlık ölmüş ise, arkasından yak ağıt.
Emeklerin boşa gitti, şimdi derdini dağıt
Meslekli birer canavar yarattın.
Kayıt Tarihi : 8.10.2026 08:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!