Bazen gitmek gerek,
Ezbere bildiğin bir şehrin dar sokaklarında,
Seni anlamayan taş bir yüreğin
Kıyısından,
omuzlarına ağırlık yapan kalabalıklardan.
Valiz bile almadan,
Elini kolunu sallaya sallaya
Çıkmalı yola.
Bir şapka, bir gözlük,
Elinde avuç içi kadar özgürlük…
Yürümeli serseri bir bulut gibi,
Kentin üzerine çöken
Bütün gölgeleri ardında bırakarak.
Seni eksilten yüzleri,
İçinde kanayan düşlerini,
Kırık aynalarda yüzüne çarpan
Seni yaralayan cümleleri ...
Bir kaldırım kenarına bırakıp gitmeli insan.
Bazen gitmek gerek...
Bir şehirden, bir yürekten
Ve herkesten.
Kayıt Tarihi : 29.06.2026 14:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!