Bir sonbahar gününde sabah kalktım,
Seni yine sol tarafımda aradım.
Ama sen kanatlı bir melek olmuşsun,
Uçmuşsun geceden, ben arkandan yandım.
Karanlığın içinden geçip gitmişsin,
Bakır kâseye pembe çiçekleri koy,
Masaya evin anahtarlarını koy.
Ondan sonra gel, koşa kaşa yanıma,
Bu gönlüme de bulunmaz aşkını koy.
Pencereden süzülsün akşam ışığı,
Kaderin elinde oyuncak oldum,
Sevdanın yolunda bin kere soldum.
Bir vefalı gönül aradım, buldum?
Yandığım yetmez mi kurban olduğum?
Gönlümde bir sızı, dinmiyor ahım,
Uzattım, tutmadın şu elimi,
Çok yalvardım duymadın sesimi.
Gözü yaşlı bıraktın sen beni,
Kırdın bilerek tüm hevesimi.
Kalmadı bende artık hiç sevda,
Yordu beni, her gün yolları gözlemek,
Gel artık sevgilim, bitsin bu özlemek.
Ne olur geri gel de, öpeyim seni,
Bu aşkımızı unutturmaz gizlenmek.
Her akşam gözlerim yollarda kalıyor,
Yeter ki sen çok içten heveslen
Bana aşkım, canım diye seslen
Uçar gelirim mor karanfilim
Çağır beni derin bir nefeslen
Gündüz demeden gece demeden
Gülüşlerin beni benden almış,
Kokun üzerime sinip kalmış.
Nasıl sevmem seni al yanaklım,
Tatlı sözlerin ruhumu sarmış…
Düşlerimin başında sen varsın,
Çok kaba saba, çok hoyratça davrandım
O kıymetli değerini, bilemedim
Oysa ki başlangıçta, sana çok hayrandım
Nasıl geldim ben bu hale, bilemedim
Çekip gitmekte, haklıydın be bebeğim
Saklasa da endamını, siyah perde
Cam kenarından, gördüm güzel yüzünü
O güzelliğin düşürdü, beni derde
Getirdi, kara gözlerime hüzünü
Bende küstüm, sonsuza dek talihime
Beni kalbinden, gönlünden sevsen,
Yaşama umudumu yeniden yeşertsen,
Boynuma sarılıp bir kez gülümsesen,
Ne olur, bana birazcık iyilik etsen.
Belki gece biter, sabaha erişir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!