İçimde biten bir sevdanın
Sessizliğinde kayboldum.
Hâlim yok kendimi görmeye,
Aynalara bile küstüm.
Eskisi gibi değilim.
Her gün bir umutla kapımda beklerim,
Geceler boyu hasretini çekerim.
Çok ağrıma gidiyor, tonton sevgilim,
Sensiz odamda sabahlar ederim.
Dünya önümde dursa severim seni,
Çok geç kaldın, ihtiyacım yok sevdana,
Yok bunun dönüşü ağlama boşuna.
Kendi kendine düştün bu cendereye,
Gülüm, yan şimdi kendi yalnızlığına.
Beni bir gün elbet terk eder bu dertler,
Öğlen yemek yerken, aklıma gelirdin
Bir lokma ekmeği, sensiz zor yutardım
Sen bana, yaşama arzusu verirdin
Gün boyu, ne pembe hayaller kurardım
Her akşam eve, koşaraktan gelirdim
Hani bana davranacaktın mert,
Sen davrandın bana çok haşin, sert.
Bu yüzden her gün, zalim sevgilim,
Şu başımdan eksik olmadı dert.
Artık seni hiç sevmiyorum, bil,
Her gün, o resminin karşısında durdum
Usulca dokundum, süt beyaz özüne
Ardından senli, pembemsi düşler kurdum
Baygın baygın bakarak, güzel yüzüne
Her gece rüyalarımda, seni gördüm
Senin de vücudun çok terlemiş
Senin de duyguların esnemiş
Halinden bellidir beyaz gülüm
Gönlün yangın yerine benzemiş
Gel de şu köşeyi savuşalım
Başımda eser sevda yelleri
Sızlar gönlümün derin yerleri
Acı acı öter pembe gülüm
Dertli sazımın kırık telleri
Sevgilim bulma sakın bahane
Bu kalp nabızım, istem dışı fırladı
Dalgalı saçlarını, ıslak görünce
Nefesim kesildi, ciğerim hırladı
Sen bana gülümseyerek, göz edince
Mavi lalem seni çok özlerim
Hep yaşlarla dolar şu gözlerim
Ben senden ayrıldım ayrılalı
Bu sevdamı içime gizlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!