Yeter ki sen çok içten heveslen
Bana aşkım, canım diye seslen
Uçar gelirim mor karanfilim
Çağır beni derin bir nefeslen
Gündüz demeden gece demeden
Gülüşlerin beni benden almış,
Kokun üzerime sinip kalmış.
Nasıl sevmem seni al yanaklım,
Tatlı sözlerin ruhumu sarmış…
Düşlerimin başında sen varsın,
Çok kaba saba, çok hoyratça davrandım
O kıymetli değerini, bilemedim
Oysa ki başlangıçta, sana çok hayrandım
Nasıl geldim ben bu hale, bilemedim
Çekip gitmekte, haklıydın be bebeğim
Saklasa da endamını, siyah perde
Cam kenarından, gördüm güzel yüzünü
O güzelliğin düşürdü, beni derde
Getirdi, kara gözlerime hüzünü
Bende küstüm, sonsuza dek talihime
Beni kalbinden, gönlünden sevsen,
Yaşama umudumu yeniden yeşertsen,
Boynuma sarılıp bir kez gülümsesen,
Ne olur, bana birazcık iyilik etsen.
Belki gece biter, sabaha erişir,
Bir tanem benden uzakta durma,
Yalvarırım, bensiz hayal kurma.
Zaten zalim felek vurmuş aşkım,
Bir de sen bana tokadı vurma.
Bir daha asla kem gözle bakmam,
Ahın gitmiş, vahin kalmış arkadaş
Bu yaşta çapkınlık, senin neyine
Kim olur sana, sevabına yoldaş
Hadi sen git şimdi, kendi evine
Burda aradığını, zor bulursun
Ben buluşturdum bu halkla seni,
Ben alkışlattım millete seni.
Yüreğimdeki narin sevgimle,
Ceylan gözlüm ben coşturdum seni.
Uçuk hayallere kapılmana,
Lamba eski, halılar desen, yok yerde
Aynalar kırık, kaldım yalnız, ev bomboş
Yaşasam da, o eski düzenim nerde
Olamıyorum bir türlü, gönülden hoş
Bu hayatta her şey, seninle özelmiş
Sen arayıp sormasan da beni,
Gülüm, ben hiç unutmadım seni.
Yeşeren umudumu sakın yıkma,
Kalbim senindir, anla seveni.
Sen de bir ateş yaktın içimde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!