Dökülen yaprakların çıkardıkları ses, bir melodiydi…
O koca hayat ağacı, kanarken seslendi…
Balta hiç dinlemedi…
Sonrasında sapı dile geldi…
Hayat ağacını kesmek ne haddime dedi…
Bir an tereddüt etmeden kırılıverdi…
Ben ki bütün varlığımla gözlerinin esiri…
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




şarkı yapıldı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta