melankolik bir yanım depresif olan kişiligim kahırla bezenmiş sanki bedenim
adlandıramıyorum kendimi tanıyamıyorum içimde katil duygularımla
acıyı öyle bir yaşıyorumki acısız hayatın tadı yok gibi alıştım kaybetmelere
içimde sevgi çiçekleri, gönül bahçemde yeşerirken susuz kalıyorum sanki
bilinç altına yerleşmiş derin izlerim var içimdeki siyahlığın varoluş sebebimi
bana özel melankolik hayatımın depresif geçen hayat damarımmı
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta