Bu sana yazdığım son mektup
Gözlerim doluyor masa başında
Kalbimse yanıp sönmeleri oynuyor
Inanki, ellerim titriyor birazda.
Çocuklar parkta oyun oynuyorlar
Mahmur gözlerim eksik üzerinde.
Olsun beni görmeye haz etmezdin sen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta